معمولا در مورد ارسترهای تایپ D ، میزان عملکرد ارستر بر اساس رفتارش در مقابل یک ضربه ولتاژ-جریانی سنجیده می شود که نشان دهنده این است که ارستر در مقابل چه مقدار اضافه ولتاژ چه مقدار جریان از خودش عبور می دهد. جریان In ارستر تایپ D معمولا کمتر از 5 کیلوآمپر می باشد. چرا که اصلا قرار نیست از ارستر جریان ضربه صاعقه عبور کند و اگر این مقدار بالا باشد، ارستر تایپ D با کاهش ولتاژ در هنگام صاعقه، به جای آنکه اجازه دهد سرج از ارسترهای بالاسری عبور کند، آن را به سمت خودش خواهد کشید.
در مورد ارسترهای تایپ C معمولا جریان In=20KA کفایت می کند.
در مورد ارسترهای تایپ B، مهم است که بدانیم چه مقدار جریان صاعقه ممکن است از ارستر عبور کند. به طور معمول فرض می شود که نصف جریان صاعقه در زمین محلی تخلیه می گردد و مابقی بین سیستم های ورودی تقسیم می شود.
یعنی به طور مثال در کلاس حفاظت سطح I صاعقه، مقدار حداکثر جریان صاعقه 200KA(10/350us) است که از این مقدار 100KA در زمین محلی و مابقی بین زمین های دیگر تقسیم می شود. اگر تنها مسیر به سیستم ارت دیگر، فازهای تغذیه باشد، 100KA دیگر وارد سیستم سه فاز بعلاوه نول شده و هر فاز 25KA صاعقه را تحمل خواهد کرد. اگر علاوه بر فازها، به طور مثال خط لوله گاز نیز به ارت ساختمان توسط اسپارک گپ متصل شده باشد، 100KA وارد ارت محلی، 50KA وارد خط لوله و 50KA دیگر وارد سه فاز بعلاوه نول خواهد شد و هر فاز 12.5KA جریان صاعقه را در بدترین حالت عبور خواهد داد.
اگر کلاس حفاظتی صاعقه کمتر مثلا III یا IV در نظر گرفته شود، حداکثر جریان صاعقه 100KA بوده و 50KA وارد ارت محلی شده و در صورت عدم وجود زمین دیگر هر فاز 12.5KA و در صورت وجود زمین دیگر مانند خط لوله گاز، هر فاز 6.25KA جریان صاعقه را عبور خواهد داد و ارستر 7KA(10/350us) مناسب خواهد بود.
