اولین قدم در انتخاب ارستر تعیین کلاس آن است. این کار با توجه به زون بندی کلاس حفاظتی صاعقه انجام می شود. جهت انجام این کار نخست لازم است تعیین کنیم که آیا خطر برخورد مستقیم صاعقه و عبور جریان اصلی صاعقه از ارستر وجود دارد یا نه. در صورتی که ساختمان دارای صاعقه گیر باشد، خطر برخورد مستقیم صاعقه وجود دارد. در این صورت امکان عبور جریان اصلی صاعقه از ارسترهای نصب شده در ورودی ساختمان وجود دارد. در این مواقع، بخشی از جریان صاعقه وارد ارت محلی ساختمان شده و بخشی دیگر می تواند از طریق ارستر وارد خطوط فاز و نول ورودی شده و به سمت سیستم های ارت مجاور و ارت ترانسفورماتور تغذیه می رود. در این شرایط داخل ساختمان با اضافه کردن ارستر تایپ B یا B+C در ورودی به ناحیه LPZ1 تبدیل می شود که دیگر در این صورت خطر وجود جریان اصلی صاعقه در داخل ساختمان وجود نخواهد داشت.
در صورتی که ساختمان دارای صاعقه گیر نیست یا تابلوهای فرعی ساختمانی که دارای صاعقه گیر باشد، خطر عبور جریان اصلی صاعقه وجود ندارد و خطر عبور جریان های سرج یا اثر القایی صاعقه وجود دارد. در این نواحی بایستی با استفاده از ارستر تایپ C یا D+C نواحی داخلی تر را به LPZ2 تبدیل کرد. ناحیه LPZ2 ناحیه ای است که در آن نه خود جریان صاعقه نه اثر آن وجود ندارد.
درست است که در ناحیه LPZ2 جریان صاعقه و اثر آن وجود ندارد، اما اثر رزونانس و افزایش ولتاژی که ناشی از ارستر تایپ C وجود دارد می تواند سبب اضافه ولتاژهایی در محل تغذیه دستگاه گردد. با استفاده از ارستر تایپ D، ناحیه LPZ2 به LPZ3 تبدیل می شود که دیگر در این ناحیه حتی خطر اضافه ولتاژ ناشی از ارسترهای دیگر نیز وجود نخواهد داشت. ارستر تایپ D در نزدیک ترین نقطه به تغذیه دستگاه مورد حفاظت نصب می شود.
